Entries (RSS)

28 Eylül 2013 Cumartesi

Eski Sevgilinin Arkasından Konuşmak vs Sevdiğim Şiirler

   En sevdiğim iki şiire bakıyorum, ikisinin de yaşadığı aşka saygısı yok sanki. Ben olsam, aklıma gelse bu dizeler yazmazdım arkadaş karşımdakine saygımdan diyorum, işte biz ondan sanatçı olamadık , her duyguya hitap yok diyorum sonra. Arkasından konuşmayacaksın ne olursa olsun, hissettiğine, önceden hissettiğine bile saygın olacak diyorum. Mesela Nazım Hikmet'in "Herkes Gibi" ye tapıyorum, bu kadar yerli yerine her kelime nasıl koyulmuş şaşıyorum. Ya da Özdemir Asaf 'ın "Duvara Astığım" şiiri. Seni beklerken ölmem dediği insana, beklememe ihtimalini sunması. Ne bileyim. Anlayamıyorum. Yine de, şiir arkasından konuşuldukça güzel sanki.


DUVARA ASTIĞIM 

Ölünceye kadar seni bekleyecekmiş, 
Sersem. 
Ben seni beklerken ölmem ki.. 
Beklersem.
 
Özdemir Asaf

HERKES GİBİ
Gönlümle baş başa düşündüm demin; 
Artık bir sihirsiz nefes gibisin. 
Şimdi tâ içinde bomboş kalbimin 
Akisleri sönen bir ses gibisin.

Mâziye karışıp sevda yeminim, 
Bir anda unuttum seni, eminim 
Kalbimde kalbine yok bile kinim 
Bence artık sen de herkes gibisin. 

Nazım Hikmet

Hiç yorum yok :