Entries (RSS)

28 Eylül 2013 Cumartesi

Eski Sevgilinin Arkasından Konuşmak vs Sevdiğim Şiirler

   En sevdiğim iki şiire bakıyorum, ikisinin de yaşadığı aşka saygısı yok sanki. Ben olsam, aklıma gelse bu dizeler yazmazdım arkadaş karşımdakine saygımdan diyorum, işte biz ondan sanatçı olamadık , her duyguya hitap yok diyorum sonra. Arkasından konuşmayacaksın ne olursa olsun, hissettiğine, önceden hissettiğine bile saygın olacak diyorum. Mesela Nazım Hikmet'in "Herkes Gibi" ye tapıyorum, bu kadar yerli yerine her kelime nasıl koyulmuş şaşıyorum. Ya da Özdemir Asaf 'ın "Duvara Astığım" şiiri. Seni beklerken ölmem dediği insana, beklememe ihtimalini sunması. Ne bileyim. Anlayamıyorum. Yine de, şiir arkasından konuşuldukça güzel sanki.


DUVARA ASTIĞIM 

Ölünceye kadar seni bekleyecekmiş, 
Sersem. 
Ben seni beklerken ölmem ki.. 
Beklersem.
 
Özdemir Asaf

HERKES GİBİ
Gönlümle baş başa düşündüm demin; 
Artık bir sihirsiz nefes gibisin. 
Şimdi tâ içinde bomboş kalbimin 
Akisleri sönen bir ses gibisin.

Mâziye karışıp sevda yeminim, 
Bir anda unuttum seni, eminim 
Kalbimde kalbine yok bile kinim 
Bence artık sen de herkes gibisin. 

Nazım Hikmet

18 Eylül 2013 Çarşamba

Fark Etmek ve Edebilmek

   Artık hissettiklerimi kalbime yıkmaktan vazgeçtim. İnsan kendine hükmedebiliyorsa ve her şey beyinde bitiyorsa sanırım duyguların suçlusu da beynimiz ve bir şekilde kendimiz. Herkes kendi katilini doğurur demiş miydim? Bunca yıl içinden oklar geçirdiğimiz kalplere yazık etmişiz.*

   İnsan olmak çok garip diyoruz ya bazen. Sanki başka bir şey olabilmişiz gibi. Çok merak ediyorum, ben bir çiçeği dalından koparmadan, henüz o canlıyken yani, avuçlarımın arasına alıp tüm masumiyetini sevdiğimde, o da benimle aynı şeyleri hissediyor olabilir mi? Ya da kendini taciz edilmiş gibi hissediyordur belki.**

  Beynim (kalp olmasından vazgeçtiğim şeyler) çok karışık şu anda. Hem öyle dolu sevinç var, hem her bir tarafından da kırılmış gibi. Kalıcı hasarlar bırakabiliyor maalesef bazen bazı insanlar, küçük şeyler, sözler ve bazı olaylar.***

  Şu an istediğim tek şey, saniyeler içinde etrafımda ve kendimde değişen şeylerin farkındalığına erişmek. Böylece hayatın ne denli mükemmel olduğunu, hassas dengeleri, nefesimin sesini, kirpiğimin arasından sızan ışığı daha net fark edebileceğimi umuyorum.

  Hayatın mükemmel olduğunu daha da net fark etmeyi umuyorum. Sonu yok ya, dibin de dibi var, zirveye varsan gök var. Öyle işte. Sınırlardan geçmiyorum, ortadayım, her tarafı görmek istiyorum.

 Sevgilerimle.

Söz

Göz değdi göze,
Sükut kesti sözü,
Nefes değdi nefese,
Nefes kesti sözü.

Nursel BAYIR