Entries (RSS)

1 Eylül 2012 Cumartesi

Katil Rüzgar Olmuş

    Yan bahçemde saçlarını savuran küçük kızın saçından kopan telin ucuna ilişivermişim birden. Tel benden büyük oluvermiş. Süzülmüşüm bir bacak boyu; büyük dünyada. Oksijen kafasını yaşamışım, ne çok oksijen! Ellerime baktığımda aynı kalmış. Su damlasında yıkanmışım, bir yaprağın üstünde. Kuş kanadında bit kadar kaldığım anlar sıralanmış bir bir...

    Küçük kız!

    Neredeyim şimdi o çerçevede?

    Pencerenin dışında bekleyen benim kediyle. Hep ikimizin olduğu o çerçevede, neredeydim ben şimdi?

    Nefesim buğu bile yapmazken şu pencereye, hala ne kadar da önemsiyordum kendimi...

    Hafif bir rüzgar esecek diyorlar şimdi yanımdan geçenler, ne hafifi? Sanki kasırga! Dönerek havalanıyordum etrafımda. Dön dolaş kendimde bitiyordum...

    Ah küçük kız,
Ben de isterdim seninle aynı çerçeve de kalmayı. Kendimde biterken düşene kadar. O an, biz o çerçevede ayrıldık. Katil rüzgar oldu.
Nursel BAYIR

Hiç yorum yok :