Entries (RSS)

21 Temmuz 2012 Cumartesi

Mülteci Kampında Yaşam

   Odam mülteci kampından bile felaket bir durumda şu an. Sanki küçük bir sürü çocuğu tıkmışız odaya onlar da altını üstüne getirmişler. Hayır temizlik konusunda takıntılı bir insan olarak 1 haftadır bu odada yaşam mücadelesi veriyorum. Gerçekten çok zor. Neyse ki geç kalkabileceğim bir sabahım olacak uzun bir aradan sonra ilk kez. Ve sanırım yatmadan önce nevresimler, kıyafetler, yerler diye bla bla uzayan bir odanın temizlik listesini eriteceğim. Bir gün daha böyle yaşamam imkansız.

  Aslında bünyesel olarak fazlaca kuvvetliyim ama şu iş hayatının beni cezbetmeyen tek tarafı yollar ve erken uyanmak galiba. Toplu taşımadan, sabah çekilen uzun yollardan, okulla iş arasındaki yoldan nefret ediyorum ve hepsine de maruz kalıyorum. 1 saatin altında gidebildiğim yer yok ya. Yollardan bu kadar iğreti gelmişken sabah erken uyanıp bi de üstüne 1 saat yol gitmek gerçekten sinir bozucu. Muhtemelen ilerde çalıştığım yerin dibinde bir ev tutacam. (Yine bir çelişki!) Oysa ki CV me "Seyahat engelim yoktur" yazacaktım. Özel araba candır. Trafiği kirletebilir, park sorunu yaşayabilirim. Gerçekten önemli değil. Yeter ki 50-60 km hızla bir yere gitmeyelim.

  Bembeyaz bir insan olarak iş hayatının bana kattığı en güzel şeylerden biri kararmam oldu herhalde. Amele yanığı da olmadım çok şükür sıfır veya kıvrılan kollarla iyi idare ettim şimdiye kadar. Evet buğday ten, esmer ten ve tuba büyüküstün hastasıyım. Maşallah, Allah ona yürü ya kulum demiş, bana yürü yağ tulumu.

  -Bu yıl herkese Evet- kitabına başladığım gibi sürükleyici okumanın dibine vurdum. Müstehcen ve gerçeklikten başka bir şey otobüste kendini okutamazdı bana. Tek sorun kapağını saklamam gerekiyor. Sapanca otobüsü gibi bi otobüste seyahat ederken böyle bir kapağı garipseyebiliyorlar.

Şimdi ise terasımda oturmuş, kafeste beslediğim aslanlarıma kendi ellerimle çiğ et yediriyorum. Şaka lan şaka pijamamla oturmuş bu odayı nasıl toplıcam diye düşünüyorum:D Selametle:)
Nursel BAYIR

Hiç yorum yok :