Entries (RSS)

2 Ocak 2012 Pazartesi

Hapşuu


    Bir -hapşuuu- ile başlar bazen hatıra denen akım. Nefesimde bir irkilme oldu şu saatte. Işığa baktım hapşırdım. O an o hapşırma aklımı çok eski bir anıma yönlendirdi nedense. Alakasız, sevgi dolu, dost dolu.. Belki o kişinin yüzünü bile unutmuş olabilirdim, Facebook -hayatımızın gerçeği- olmasa insanların yüzünü bile unutabilirdik. Açtım resimlerine baktım tek tek, gülen sıcak gözlerini özlediğimi hissederek. Yazdıklarını okudum, hep aynı mağrur tavır, hep aynı sempatiklik. Hapşırdım ya; çok alakasız çok bağlantısız. Hatırlanmaya ihtiyacı varmış demekki.

    Ben mi?

Ben şu saatte sınavı olupta çalışmayı bu yazı için bırakan, anıları depreşen insanım. Belki hayattaki en güzel sınavlarımdan birini bu yazıyı yazarak olduğuma inanan insanım. Not; evet önemli, tekrar unutmamak için birini yazmaksa daha önemli.

   Simalar silinirse aklından, resmetmek için geç kalmışsan, yazdığını okursun...
Nursel BAYIR

Hiç yorum yok :