Entries (RSS)

27 Ocak 2012 Cuma

Deneme Gibi Başlayıp Anı Olarak Biten Yazı :)

   Bence insanlar kendilerine anlatılan her korkuyu kendi korkularının yanına koyar. Bir psikolog düşünün mesela.. Adamın biri geliyor aynaya baktığında konuştuğunu gördüğünü söylüyor ya da kapattığı her kapının ardından  o kapının arkasına yapışan o yapışkan korkunç zombilerden bahsediyor. Bu bahsi geçen psikoloğun bu olayların hiç birini evine gittiğinde hatırlamaması bana oldukça saçma geliyor. Ben onun yerinde olsaydım denerdim bir an için o adam olmayı. Aynaya bakarken ağzım kıpırdıyor mu diye incelerdim, ayna bana aykırı davranabilir mi? Ya da kapatırken odamın kapısını, dönüp ardıma uzaklaşırken kapıdan, ani bir hamleyle o kapıyı açıp ardında zombiler, yaratıklar arayabilirim.*
  Belki de gerçeğe odaklı benim beynim, zombi gerçeğine değil, anlatılanların gerçekliğine.
Yani hiç düşünmeyebilirim aslında bunların anormal davranışlar olmadığını. Varsayım kurarak ilerlenemez mi? Adamın aynaya konuşurken baktığını ya da bakmadığını hangimiz biliyor? Ya da hangimiz biliyor çok etkilendiği kabusların izlediği bir korku filminin sahnelerinden ibaret olup olmadığını. Psikoloğun meziyeti bu olsa gerek. Kendine göre gerçeküstü - anormal- ya da gerçek -normal - olayları ayırıp gerçek olmayana kendini kaptırmadan, beynine reset atarmışcasına ilerlemek. Yani adam baştan varsayımlarla başlayıp sona öyle ulaşıyor. Kendi korku tüneline yeni kahramanlar ve hikayeler sokmamak. Oysa ben hiç öyle miyim?**
  Batıl inançları olan bir insan olmadım hiç bir zaman, öyle büyük korkuları olan. Kehanetler ürettim ama hiç biri benim için olmadı. Saçma sapan uyduruk bir korku filmi resmen hayatımda bir noktayı baltaladı:) Yaklaşık 5-6 sene önce bir arkadaşımla gittiğim filmde - tepenin gözü ya da tepedeki gözler emin değilim- çölde bir tuvalet var, asker ya da öyle bir insan tuvaletini yaparken tuvaletin içinden çıkan canavar adamın totişini kapıyor. Böyle iğrenç bir sahne. Gece tuvaletim geldi diyelim. Normalde karanlıktan korkmam ben yani karanlık bir ortamda olmak rahatsızlık vermez bana ama tuvalete doğru o karanlık koridorda yürürken beynimin içinden gerilim müziği yükseliyor. Yok işimi hemen bitirip çıkayım şu tuvaletten nalet gibi bi psikolojiye giriyorum.***
  Allahtan gündüzleri öyle sorunlarım yok. Geceleri de bu şarkıyla atlatmaya çalışıyorummmm:) Neyse kendinize iyi bakın:)

Nursel BAYIR

Hiç yorum yok :