Entries (RSS)

8 Ocak 2012 Pazar

Ben, Benle Sevgili Olsaydım (!)

   Bu sıralar saçma sapan yerlerde ve zamanlarda yine saçma sapan şeyler düşünmeye başladım. Yani bu olayın yaşımla başımla bir ilgisi de yok 20 yaşındayım. Gerçi bu yaş şizofrenleşmeye başlamak için ideal bir yaş olabilir ama aklım sağlam daha çok şükür. Yine de kendimi tuvaletteyken 1 sene önce çözemediğim integral sorusunu çözerken, makyaj esnasında iddaa kuponu düşünürken falan buluyorum. Anlatacağım olayın makul bir yer ve zamanda olmasından dolayı da çok mutluyum, buraya yazmak açısından. Olay ise şöyle gelişti; Okuldan eve gelirken otobüse bindim. İneceğim zaman geldiğinde kapının açılma sesiyle aklıma şu soru geldi 'ben benle sevgili olsaydım nasıl olurdu?'. Otobüsün 1 adım merdiveninden düşüyordum az daha. Gülmem geldi tutamadım. Benim huyumda suyumda bir erkek. Kanlı bıçaklı, vahşet dolu bir ilişki. Bağlanma korkusu, asabiyet, özgüven patlamarı. Şükür dedim benim karşıma benim gibisi çıkmadı, Allah yaşatmasın. Bu konuyu burada kapattım.*
 
   Ben o konuyu kapattım, daha doğrusu kapattım sanmışım. Simit alırken aklıma geliverdi birden, ya ben benden ayrılsaydım nolurdu? Çünkü önceki düşünmemde hep ilişkinin devam ettiği varsayımlarıyla düşünmüştüm. Hiç işin sonunu düşünmemiştim. Benim o güzel beynim hiç bir düşünceyi yarım bırakmadığı için bunu da es geçmemiş sağolsun.

  Ben, benden ayrılsaydım ne olurdu?

Ne olacak? Zaten çok agresif bir ilişki yaşamış olmanın verdiği sinirle bayağı bi giydirirdim kendime herhalde. Koca burunlu- Göbekliydi - Allah bana yürü ya kulum demiş, buna yürü yağ tulumu - Önünü göremezken beni görmesine şaşırıyordum açıkcası - Evde kalır o - Kalık adayı - Hiç bir şeyi unutmaz mı insan ya! **
   Düşünmesi zevkli. Allahtan sinirlenince birden giydirdiğimi biliyorum da şu üstte yazdıklarıma itimat etmiyorum. Kendimi seviyorum. Şimdi düşüncelerinizde size, sizinle mutluluklar.
Nursel BAYIR

Hiç yorum yok :